nominacje

architektura użyteczności publicznej - obiekt publiczny

Biblioteka Publiczna m.st Warszawy, rozbudowa i modernizacja

adres: ul. Koszykowa 26/28

inwestor: Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy oraz Główna Biblioteka Województwa Mazowieckiego

projekt: Bulanda, Mucha Architekci, architekci Andrzej Bulanda, Włodzimierz Mucha, Jacek Chyrosz, Michał Brzychcy

Współpraca autorska: Małgorzata Trybulska, Aleksandra Wójtowicz, Ilona Bitel, Paulina Paczkowska, Aneta Wardzińska, Filip Neudeck, Bartłomiej Witczak, Maciej Kaufman

Głównym założeniem rozbudowy i modernizacji biblioteki publicznej przy ul. Koszykowej było połączenie tradycji z nowoczesnością. Cel ten starano się osiągnąć poprzez przywrócenie świetności klasycystycznemu gmachowi z początku XX wieku oraz wykorzystanie najnowszych rozwiązań technicznych. Podstawowym zabiegiem było stworzenie dziedzińca frontowego poprzez połączenie istniejących dziedzińców oraz przekrycie ich wspólnym, szklanym dachem. Dzięki temu powstała nowa, główna przestrzeń biblioteki. Odrestaurowana historyczna fasada skrywa nowoczesne wnętrze, poprzecinane systemem kładek łączących poszczególne funkcje. Obiekt po rozbudowie zapewnia lepsze warunki do przechowywania i udostępniania księgozbioru (około 1,5 miliona wolumenów) oraz zapewnia przestrzeń wystawową, zadaszony dziedziniec i miejsca do pracy w grupie.

Muzeum Katyńskie, część Cytadeli Warszawskiej

adres: ul. Jana Jeziorańskiego

inwestor: Muzeum Wojska Polskiego

projekt: Brzozowski Grabowiecki Architekci (BBGK Architekci)

autorzy projektu konkursowego: Jan Belina-Brzozowski, Konrad Grabowiecki, Jerzy Kalina z zespołem, Krzysztof Lang z zespołem, Michał Krasucki

zespół: Jan Belina-Brzozowski, Konrad Grabowiecki, Joanna Orłowska, Marek Sobol, Emilia Sobańska, Łukasz Węcławski, Agnieszka Grzywacz, Ewelina Wysokińska, Jacek Kretkiewicz, Tomasz Pluciński, Maciek Rąbek, Marcin Szulc, Barbara Trojanowska, Jolanta Fabiszewska

Muzeum Katyńskie zlokalizowane zostało w południowo-wschodniej części Cytadeli Warszawskiej. Koncepcja zakładała zaadaptowanie do nowych funkcji istniejących obiektów oraz zaprojektowanie otaczającej przestrzeni, stanowiącej integralną część muzeum. Założeniem architektów było, aby na zwiedzających oddziaływała nie tylko ekspozycja muzeum, ale również sama jego przestrzeń – stąd liczne szczeliny i wąskie przejścia pomiędzy potężnymi ścianami zabarwionego na kolor cegły betonu architektonicznego czy też przykuwające wzrok detale, takie jak wyryte cytaty i odciśnięte symbole. Muzeum Katyńskie pełni również rolę archiwum oraz placówki edukacyjnej, a wraz z istniejącym Muzeum X Pawilonu oraz budowanymi Muzeum Wojska Polskiego i Muzeum Historii Polski tworzyć będzie zespół Cytadeli Muzeów.

Szpital Kliniczny im. Ks. Anny Mazowieckiej

adres: ul. Karowa 2

inwestor: Szpital Kliniczny im. KS. Anny Mazowieckiej w Warszawie

projekt: Mąka Sojka Architekci (Maciej Mąka, Radosław Sojka, Wojciech Sosnowski, Bartosz Tylman, Jakub Kalinowski, Piotr Straszak, Kacper Matysiak)

Szpital położniczy przy ul. Karowej mieści się w modernistycznym budynku, wzniesionym w latach 1911-1912 według koncepcji cenionego architekta Kazimierza Skórewicza. Projekt rozbudowy i modernizacji został wyłoniony w konkursie rozstrzygniętym w 2011 roku. Trudne zadanie wkomponowania nowej części w historyczną strukturę zwycięski zespół postanowił rozwiązać w oparciu o minimalistyczną formę i detal. Zaproponowane przez architektów lekkie, nowoczesne w wyrazie pawilony wyraźnie odróżniają się od zastanej bryły. Zaprojektowano także nowe wejście od strony ul. Dobrej, rozbudowę parterowego skrzydła od strony zachodniej oraz nową aranżację wnętrz, sprzyjającą eliminacji stresu.

Szpital Pediatryczny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

adres: ul. Żwirki i Wigury 63A

inwestor: Warszawski Uniwersytet Medyczny

projekt: OPEN Architekci (Małgorzata Pniak, Przemysław Kokot, Daniel Mermer, Paweł Paradowski, Anna Frączkowska, Karolina Gałek, Urszula Godlewska, Anna Gorzkowska, Iwona Filiks, Alicja Kanigowska, Urszula Konowrocka, Łukasz Lautsch, Magdalena Łodygowska, Magdalena Paprocka, Danuta Pawlak, Michał Rogowski, Sebastian Tabędzki, Nina Wójcicka)

Kompleks został zrealizowany na terenie kampusu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Jego projekt wyłoniono w konkursie z 2009 roku. Zwycięski zespół zaproponował trzy prostopadłościenne bryły mieszczące oddziały szpitalne, połączone przeszklonym holem pełniącym funkcję przestrzeni wypoczynkowej dla pacjentów i ich rodzin. Podobną rolę odgrywają także dwa zamknięte, dostępne z parteru dziedzińce. Proste, obłożone białymi, włókno-cementowymi płytami elewacje skontrastowane z ciemną ślusarką nawiązują, według projektantów, do sąsiednich obiektów na terenie kampusu. Jasne, przestronne wnętrza zostały opracowane wspólnie ze studiem brandingowym Diagram. Naścienne ilustracje, o tematyce odpowiadającej wrażliwości małych pacjentów, służą wykreowaniu przyjaznego środowiska i zmniejszeniu stresu związanego z pobytem w szpitalu.

Teatr Ochoty w Warszawie, przebudowa i rozbudowa

adres: ul. Mikołaja Reja 9

inwestor: Miasto Stołeczne Warszawa – Urząd Dzielnicy Ochota

projekt: Jakub Magoń Pracownia Architektury (Jakub Magoń, Przemysław Fojcik, Tomasz Leszczyński, Danuta Fredowicz)

Budynek Teatru Ochoty powstał w 1936 roku jako dom Zrzeszenia Organizacji Oświatowo-Kulturalnych. Scena teatralna działała w nim od 1970 roku, jednak zespół cały czas borykał się z niedostateczną ilością miejsca. Projekt wyłoniono w konkursie, który rozpisano w 2010 roku w oparciu o wnioski z konsultacji społecznych. Poza remontem i modernizacją istniejącego budynku, przeprowadzono rewitalizację przyległego skweru, a także dobudowano szklany pawilon pełniący funkcję kawiarni i przestrzeni wystawienniczej. Ten lekki, parterowy obiekt w sposób neutralny uzupełnia zastaną strukturę, ale dzięki szachownicowemu nadrukowi na szybach akcentuje jednocześnie swoją odrębność. Projekt w spójny sposób łączy przestrzeń teatru, pawilonu i skweru, zapewniając elastyczność użytkowania w zależności od potrzeb.

architektura użyteczności publicznej - obiekt komercyjny

Nowy Świat 2.0

adres: ul. Nowy Świat 4a

inwestor: Centrum Bankowo-Finansowe „Nowy Świat” S.A.

projekt: AMC – Andrzej M. Chołdzyński

współpraca: Bogumił Kidziak, Szymon Schmeidel,  Tomasz Dargel, Maciej Kolek, Daniel Ciesielski, Joanna Arent, Jacek Hawrylak, Magda Macioszczyk, Beata Świeboda-Budzyńska

Budynek Nowy Świat 2.0 powstał w miejscu tyleż charakterystycznym, co trudnym – na wąskiej działce na tyłach Domu Partii, z którym połączony jest parkingiem podziemnym. Autorzy zaprojektowali podłużny, wąski budynek, przylegający do oficyny XIX-wiecznej kamienicy. Na sześciu kondygnacjach zmieściło się ponad 4 tys. m2 powierzchni biurowej oraz niemal 2 tys. m2 powierzchni handlowo-usługowej. Bryła obiektu z jednej strony nawiązuje do otaczającej zabudowy, m.in. poprzez układ kondygnacji i podziały elewacji, z drugiej zaś wykorzystuje nowoczesne materiały i detale architektoniczne. Wsparta na betonowych słupach, wygięta w łuk szklana elewacja tworzy od strony Domu Partii niewielką przestrzeń publiczną, łączącą Trakt Królewski z parkiem Na Książęcem oraz budynkiem Centrum Giełdowego.

Royal Wilanów

adres:ul. Klimczaka 1

inwestor: Grupa Capital Park

autorzy: Olgierd Jagiełło, Maciej Miłobędzki, Marcin Sadowski, Jerzy Szczepanik-Dzikowski, Marcin Citko, Izabela Leple-Migdalska, Jan Damięcki, Urszula Kos, Weronika Szycht-Tokarska, Izabela Wencel, Maciej Olczak

Biurowiec Royal Wilanów, zlokalizowany u zbiegu ul. Klimczaka i Przyczółkowej, liczy pięć kondygnacji naziemnych oraz trzy kondygnacje parkingu podziemnego. Cechą charakterystyczną projektu jest minimalistyczna architektura – bryła budynku już z oddali przyciąga uwagę, ale dopiero z bliska widać detale fasady ze szkła z elementami z szarego piaskowca, tworzące zróżnicowaną, mieniącą się fakturę. Pełne przeszklenia zapewniają dostęp naturalnego światła do wszystkich pomieszczeń. Royal Wilanów oferuje prawie 30 tys. m2 powierzchni biurowej i prawie 7 tys. m2 handlowo-usługowej. Autorzy duży nacisk położyli ponadto na zagospodarowane przestrzeni wokół obiektu, zwłaszcza przyszłego placu miejskiego, gdzie oprócz zieleni i fontann zaproponowano publicznie dostępną infrastrukturę sportową i rekreacyjną.

The Park

adres: ul. Orzechowa/ Krakowiaków

inwestor: White Star Real Estate i AIG

projekt:  APA Wojciechowski (Szymon Wojciechowski, Michał Sadowski, Anna Kurowska, Salma Amarin-Strzałkowska, Iwona Matuszczyk, Daria Zając, Maciej Nowosielski, Paweł Majewski, Maria Walc, Bogna Ciechanowska-Miśtal, Anna Domagała-Sawka, Szymon Mioduszewski, Zofia Kwapulińska, Arkadiusz Trocewicz, Carlos Ruiz, Konrad Nieradka, Agnieszka Matys)

Jak deklarują autorzy, założeniem projektu było zapewnienie użytkownikom zdrowego, pozostającego w zgodzie z naturą środowiska pracy. Zespół skomponowano z 10 budynków, w większości na planie litery H, co pozwoliło na wytworzenie między nimi szeregu zielonych dziedzińców. Poszczególne obiekty mają prostą formę i elewacje, w których ciemnoszare elementy kontrastują z licznymi przeszkleniami. Powierzchnie biurowe zaprojektowano jako tzw. open space. Projekt otrzymał certyfikat BREEAM na poziomie Excellent.

architektura mieszkaniowa – zespół

19. Dzielnica II etap

adres: zespół budynków przy ul. Kolejowej 47

inwestor: Pro Urba

projekt: JEMS Architekci Olgierd Jagiełło, Maciej Miłobędzki, Marcin Sadowski, Jerzy Szczepanik-Dzikowski, Marcin Citko, Wojciech Kotecki, Paweł Majkusiak

współpraca autorska: architekci Małgorzata Charazińska, Paweł Gozdyra, Urszula Kos, Piotr Lisowski, Dariusz Wasak, Izabela Wencel

Wzdłuż ul. Kolejowej, na poprzemysłowych terenach o powierzchni ponad siedmiu hektarów, powstają sukcesywnie nowe fragmenty 19. Dzielnicy – inwestycji, która z czasem ma się stać żywym fragmentem miasta. Drugi jej etap kontynuuje pierwotne założenia planistyczne – zabudowę kwartałową z wyraźnym podziałem przestrzeni na publiczną, ogólnodostępną od strony ulic oraz półprywatną pomiędzy budynkami. Jednocześnie cały teren inwestycji pozostaje otwarty. Pod względem architektonicznym elementem charakterystycznym drugiego etapu 19. Dzielnicy są drewniane okiennice oraz horyzontalny układ elewacji wykonanych z tynku o dwóch różnych fakturach.

Budynek mieszkalny – Port Praski

adres: ul. Sierakowskiego 5

inwestor: Port Praski Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A.

projekt: APA Wojciechowski (Szymon Wojciechowski, Michał Sadowski, Marcin Grzelewski, Izabela Pietraszek-Kubicka, Joanna Nowosadzka, Piotr Zielawski, Marek Mieszkowski, Carlos Rendon Ruiz, Arkadiusz Trocewicz, Weronika Kowa, Aneta Decyk, Konrad Nieradka, Michał Uchwat, Salma Amarin, Maria Walc, Monika Wrzeszcz-Klonowska)

Budynek apartamentowy u zbiegu ul. Okrzei i Sierakowskiego został pomyślany jako brama wejściowa do przestrzeni Portu Praskiego. Nawiązując do charakterystycznej dla Starej Pragi zabudowy kwartałowej, jego długą elewację podzielono na cztery części. Każdy taki segment symbolizuje osobną „kamienicę” i został wykończony za pomocą innych materiałów. Wykorzystano okładzinę kamienną oraz ręcznie formowaną cegłę klinkierową różnej barwy. Elastycznie zaprojektowane lokale mieszkalne mają powierzchnię od 35 do 101 m2. W parterze zaproponowano lokale usługowe.

Osiedle mieszkaniowe Dolce Villa

adres: ul. Potułkały 3/5

inwestor: BUDREM Group Sp. z o.o.

projekt: Soon Architekci (Adam Skrobisz, Tomasz Niedzielski, Dominika Krogulska, Dominika Starzec, Robert Zwierzyński, Agnieszka Misztela)

Zlokalizowany w Powsinie zespół mieszkalny Dolce Villa składa się z sześciu willi. Każda z nich została zbudowana według indywidualnego projektu. W każdej znalazły się cztery apartamenty o elastycznym planie oraz powierzchni od 85 do 500 m2. Proste, kubiczne, dwu- i trzykondygnacyjne białe bryły nadają założeniu modernistyczny charakter. Jasne płaszczyzny ścian urozmaicają skontrastowane z nimi elementy, wykończone przy użyciu ciemniejszych okładzin.

Żoliborz Artystyczny III etap

adres: zespół budynków przy ulicy Powązkowskiej 7/13

inwestor: Dom Development S.A

projekt: Mąka Sojka Architekci: Radosław Sojka, Maciej Mąka,

architekt prowadzący: Łukasz Stanaszek

współpraca autorska: Konrad Hałasa, Marcin Kropidło, Paweł Balcerzak

Żoliborz Artystyczny to wieloetapowy projekt, odnoszący się wprost do żoliborskich tradycji. Urbanistycznym punktem odniesienie były tu założenia Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, projektowane m.in. przez Stanisława i Barbarę Brukalskich. Poszczególne elementy osiedla zostały ponadto poświęcone pamięci uznanych twórców związanych z dzielnicą – m.in. Czesława Niemena, Jerzego Kawalerowicza czy Kaliny Jędrusik. Autorzy zaprosili do współpracy artystów, których prace znalazły się na kolejnych realizowanych budynkach. Na powierzchni dziesięciu hektarów powstanie docelowo 13 budynków, w których znajdzie się 1700 mieszkań. Cały obszar inwestycji spajają ogólnodostępne przestrzenie publiczne, na które otwierają się zlokalizowane w parterach punkty handlowo-usługowe i kawiarnie.

architektura mieszkaniowa - pojedynczy obiekt

Budynek mieszkalny Morskie Oko

adres: ul. Morskie Oko 1/3/5

inwestor: Myoni Group

projekt: Grupa 5 Architekci, ( Rafał Zelent, Krzysztof Mycielski, Roman Dziedziejko, Michał Leszczyński, Rafał Grzelewski, Hubert Polkowski, Piotr Guzik, Andrzej Gomółka)

architekt prowadzący: Marcin Zatoński

współpraca: Hubert Polkowski, Piotr Guzik, Andrzej Gomułka

Założeniem architektów było wkomponowanie nowo projektowanego obiektu w krajobraz skarpy warszawskiej i tradycję Mokotowa. Budynek, usytuowany przy ul. Morskie Oko, otwiera się na otoczenie poprzez nieregularnie rozmieszczone, duże okna, oferując lokatorom oryginalne kadry na skarpę oraz zabytkowe sąsiedztwo z pałacem i parkiem Szustrów. Jednocześnie układ funkcjonalny domu pozwala na adaptację zależnie od potrzeb mieszkańców. Choć jest to współczesna realizacja, to zastosowane przez architektów proporcje oraz wykorzystane materiały nawiązują do modernistycznych tradycji Mokotowa. Jak sami tłumaczą, dom miał mieć nienarzucającą się formę, która przetrwa próbę czasu.

Budynek wielorodzinny

adres: ul. Gieysztora 2

inwestor: Polnord S.A.

projekt: Grupa 5 Architekci (Mikołaj Kadłubowski, Rafał Grzelewski, Roman Dziedziejko, Krzysztof Mycielski, Michał Leszczyński, Rafał Zelent, współpraca – Izabela Lisicka, Adam Nieduszyński, Marcin Zatoński)

Budynek mieszkalny przy ul. Gieysztora 2 stanowi drugi etap inwestycji Śródmieście Wilanów. Ukształtowanie tego czterokondygnacyjnego obiektu wynikało z chęci optymalnego wykorzystania działki oraz konieczności uwzględnienia go w przylegającym od południowego-zachodu kwartale. Otwarcie od ul. Kieślowskiego wydziela dwa dziedzińce, od strony których zaplanowano wejścia do poszczególnych klatek schodowych. Z kolei niemal cały parter od strony ul. Herbu Szreniawa i Gieysztora zajmują powierzchnie usługowo-handlowe. Charakterystycznymi elementami modernistycznej bryły są balkony i loggie.

Budynek wielorodzinny

adres: ul. Dynasy 18

inwestor: SBM „DEMBUD”

projekt: Are Stiasny/Wacławek (Jakub Wacławek, Grzegorz Stiasny, Janina Rygiel, Grażyna Piórko)

Budynek przy ul. Dynasy to kameralny obiekt mieszczący 15 lokali. Usytuowany na skarpie, posiada cztery kondygnacje od ulicy i sześć od strony skarpy. Zamykając pierzeję od północy, stanowi uzupełnienie międzywojennej zabudowy. Prosta, zwarta bryła z zaokrąglonym narożnikiem nawiązuje do okolicznych, modernistycznych kamienic. Elewacje wykonano z poziomych, naprzemiennych pasów z trawertynu i szklanych tafli. W założeniu zabieg ten miał zharmonizować obiekt z otaczającą zielenią i uczynić go integralną częścią krajobrazu skarpy. Budynek koresponduje z przedwojennym charakterem Powiśla, zachowując jednocześnie nowoczesny charakter.

Lazurowy Zakątek

adres: ul. Sternicza 96/98/100

inwestor: Spółdzielnia Mieszkaniowa „Lazurowa”

projekt: Are Stiasny/Wacławek (Grzegorz Stiasny, Jakub Wacławek, Izabela Bartosik, Jan Bagiński, Magdalena Góralczyk, Katarzyna Góralczyk, Natalia Brzeska, Maciej Sawicki, Alicja Ostafin)

Budynek zlokalizowano przy ul. Sterniczej, wśród zabudowy mieszkaniowej z lat 70. Rozczłonkowana, czteroczęściowa bryła, tworząc pierzeję ul. Sterniczej i Rozogi, domyka kwartał wypełniony wolno stojącą zabudową blokową. Dwie skrajne, 9-kondygnacyjne dominanty akcentują skrzyżowania. Jedna z dwóch niższych, 5-kondygnacyjnych części została cofnięta od strony ulicy, dzięki czemu powstała otwarta przestrzeń publiczna. Modernistyczna, klasyczna, biała bryła wpisuje się w blokowe otoczenie. Tworząca geometryczny wzór, dwukolorowa okładzina na ścianach loggii nadaje obiektowi nowoczesny charakter. Poza 111 lokalami mieszkalnymi o zróżnicowanej strukturze, obiekt posiada niespełna 888 m2 powierzchni usługowej.

Walewska Residence – budynek jednorodzinny

adres: ul. Walewska 4a

inwestor: ATAL Group

projekt: PDV Architekci (Przemysław Wielądek, Jacek Ciećwierz, Robert Grabarek) & Studio Dwa

Pięciokondygnacyjny apartamentowiec na Grochowie, w pobliżu Saskiej Kępy, mieści 43 lokale o powierzchni od 33 do 123 m2. Mieszkania zostały wyposażone w duże tarasy lub ogródki przydomowe. Nabywcom zaoferowano wykończenie w trzech różnych standardach. W nawiązaniu do okolicznej, czterokondygnacyjnej zabudowy z lat 50., projektanci starali się zachować kameralny charakter inwestycji. Budynek wyróżnia się jednak bogatym i szlachetnym wykończeniem. Elewacje obłożono ciemnoszarym klinkierem, kontrastującym z drewnianą stolarką. Ostatnia kondygnacja, mieszcząca wysokie na 3,6 m apartamenty, została wycofana, co pozwoliło uzyskać obszerny taras dla użytkowników.

architektura zrewitalizowana

Fundacja Galerii Foksal

adres: ul. Górskiego 1A

inwestor: Fundacja Galerii Foksal

projekt: Diener & Diener Architekten

Zrewitalizowany, modernistyczny budynek, mieszczący obecnie Fundację Galerii Foksal, powstał w 1963 roku według projektu Leszka Klajnerta jako pawilon Związku Rzemiosła Polskiego. Generalny remont objął trzy górne piętra, należące do fundacji od 2010 roku. Projektant zaproponował też nową fasadę, wykonaną z prefabrykowanych, betonowych płyt w układzie horyzontalnym. Ma ona stanowić nawiązanie do zdominowanej przez prefabrykację architektury PRL-u. Zachowano natomiast oryginalny charakter klatki schodowej, z balustradą z płaskowników i z pochwytem z taśmy PCV oraz posadzką z lastrico. W jasnych, przestronnych wnętrzach wyeksponowano żelbetową ramę konstrukcyjną.  Projekt przebudowy budynku został w 2103 roku zaakceptowany przez Klajnerta.

Muzeum Katyńskie, część Cytadeli Warszawskiej

adres: ul. Jana Jeziorańskiego

inwestor: Muzeum Wojska Polskiego

projekt: Brzozowski Grabowiecki Architekci (BBGK Architekci)

autorzy projektu konkursowego: Jan Belina-Brzozowski, Konrad Grabowiecki, Jerzy Kalina z zespołem, Krzysztof Lang z zespołem, Michał Krasucki

zespół: Jan Belina-Brzozowski, Konrad Grabowiecki, Joanna Orłowska, Marek Sobol, Emilia Sobańska, Łukasz Węcławski, Agnieszka Grzywacz, Ewelina Wysokińska, Jacek Kretkiewicz, Tomasz Pluciński, Maciek Rąbek, Marcin Szulc, Barbara Trojanowska, Jolanta Fabiszewska

Muzeum Katyńskie zlokalizowane zostało w południowo-wschodniej części Cytadeli Warszawskiej. Koncepcja zakładała zaadaptowanie do nowych funkcji istniejących obiektów oraz zaprojektowanie otaczającej przestrzeni, stanowiącej integralną część muzeum. Założeniem architektów było, aby na zwiedzających oddziaływała nie tylko ekspozycja muzeum, ale również sama jego przestrzeń – stąd liczne szczeliny i wąskie przejścia pomiędzy potężnymi ścianami zabarwionego na kolor cegły betonu architektonicznego czy też przykuwające wzrok detale, takie jak wyryte cytaty i odciśnięte symbole. Muzeum Katyńskie pełni również rolę archiwum oraz placówki edukacyjnej, a wraz z istniejącym Muzeum X Pawilonu oraz budowanymi Muzeum Wojska Polskiego i Muzeum Historii Polski tworzyć będzie zespół Cytadeli Muzeów.

Rozbudowa i modernizacja Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy – Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego

adres: ul. Koszykowa 26/28

inwestor: Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy oraz Główna Biblioteka Województwa Mazowieckiego

projekt: Bulanda, Mucha Architekci, architekci Andrzej Bulanda, Włodzimierz Mucha, Jacek Chyrosz, Michał Brzychcy

współpraca autorska: Małgorzata Trybulska, Aleksandra Wójtowicz, Ilona Bitel, Paulina Paczkowska, Aneta Wardzińska, Filip Neudeck, Bartłomiej Witczak, Maciej Kaufman

Głównym założeniem rozbudowy i modernizacji biblioteki publicznej przy ul. Koszykowej było połączenie tradycji z nowoczesnością. Cel ten starano się osiągnąć poprzez przywrócenie świetności klasycystycznemu gmachowi z początku XX wieku oraz wykorzystanie najnowszych rozwiązań technicznych. Podstawowym zabiegiem było stworzenie dziedzińca frontowego poprzez połączenie istniejących dziedzińców oraz przekrycie ich wspólnym, szklanym dachem. Dzięki temu powstała nowa, główna przestrzeń biblioteki. Odrestaurowana historyczna fasada skrywa nowoczesne wnętrze, poprzecinane systemem kładek łączących poszczególne funkcje. Obiekt po rozbudowie zapewnia lepsze warunki do przechowywania i udostępniania księgozbioru (około 1,5 miliona wolumenów) oraz zapewnia przestrzeń wystawową, zadaszony dziedziniec i miejsca do pracy w grupie.

przestrzeń publicznie dostępna

Bulwary nad Wisłą

inwestor: Zarząd Mienia m. st. Warszawy

projekt: RS Architektura Krajobrazu w składzie D. Rudawa, P. Zaręba, M. Grzybkowska, K. Biernawski, M. Drabik przy współpracy z Architecture; w składzie:  M.Kubaczka, J. Kubaczka, A. Dąbrowski, M. Mariańska, H. Wasilewski, K. Bubel, A. Białkowska

Autorzy projektu bulwarów wiślanych zostali wyłonieni w konkursie z 2009 roku. Zadanie obejmowało opracowanie nabrzeża na dwukilometrowym odcinku, od Powiśla do Podzamcza. Oddany w 2015 roku pierwszy etap inwestycji objął tereny miedzy ul. Tamka i Boleści. Ten fragment bulwaru, mimo bliskiego sąsiedztwa Starego Miasta, odcięty trasą szybkiego ruchu dotychczas był miejscem zaniedbanym i mało uczęszczanym. Wprowadzone przez projektantów zagospodarowanie, w postaci m.in. pawilonów usługowych i pergoli, miało na celu uczynienie go miejscem atrakcyjnym i sprzyjającym rekreacji. Oddany w pierwszym etapie odcinek został ukształtowany w sposób nawiązujący do klasycznego układu bulwarowego, z nabrzeżem cumowniczym oraz zielenią.

Pokój na lato – pawilon rekreacyjno-kulturalny

adres: ul. Grzybowska 79/róg ul. Towarowej

inwestor: Muzeum Powstania Warszawskiego

projekt: Marlena Happach, Marek Happach (H2 Architekci)

współpraca autorska: Jakub Róziewicz

„Pokój na Lato” to sezonowy obiekt, który powstała przy Muzeum Powstania Warszawskiego od strony ul. Towarowej. Mimo lokalizacji przy jednej z głównych arterii, Muzeum jest na co dzień od niej odgrodzone skarpą z szerokim pasem zieleni. Założeniem architektów było pokonanie tej bariery i stworzenie nowego, otwartego na miasto miejsca, które służyłoby jako letnia przestrzeń plenerowych działań muzealnych. W tym celu zaprojektowano drewnianą strukturę, składającą z ażurowych altan, pokładów, schodów i kładki, zapewniającej połączenie z terenem instytucji. W „Pokoju na Lato” wygospodarowano miejsce przeznaczone na kawiarnię oraz na organizację warsztatów, koncertów i pokazów filmów. Pawilon jest również zapowiedzą planowanej rozbudowy Muzeum od strony ul. Towarowej.

Stacja Metro Stadion

adres: ul. Jana Zamojskiego 14

inwestor: Miasto st. Warszawa

projekt: (Dotyczy całego Centralnego Odcinka II Linii Metra) Konsorcjum firm B.P. Metroprojekt i AMC – Andrzej M. Chołdzyński, Konsorcjum Spółek z ograniczoną odpowiedzialnością: architekt Andrzej M. Chołdzyński (generalny projektant architektury w fazie WPK), Stanisław Pęski (główny inżynier projektu w fazie WPK), Wojciech Fangor (malarstwo i grafika)

współpraca autorska: architekci Tomasz Burno, Artur Wieliczko, J. Bartosz Krzemiński, Mirosław Falkowski, Tomasz Birezowski, Magdalena Małkowska, Krzysztof Petrynik, Elżbieta Wróbel–Wodzyńska

Stacja metra Stadion Narodowy to największy obiekt centralnego odcinka drugiej linii. Zlokalizowana przy dworcu kolejowym Warszawa Stadion, na północ od Stadionu Narodowego, docelowo łączyć będzie drugą i trzecią linię, biegnącą w kierunku Gocławia – z tego względu już teraz powstały perony mające obsługiwać obie trasy. Wnętrze stacji oraz znajdujące się na powierzchni wiaty wejściowe utrzymane zostały w kolorze zieleni, nawiązując do murawy stadionu piłkarskiego. Poziom peronów jest doświetlony za pomocą charakterystycznych świetlików, a ściany stacji, tak jak wszystkich obiektów centralnego odcinka, zdobią grafiki projektu Wojciecha Fangora.

The Park

adres:  ul. Orzechowa i Krakowiaków

inwestor: AIG/Lincoln

projekt:  APA Wojciechowski (Szymon Wojciechowski, Michał Sadowski, Anna Kurowska, Salma Amarin-Strzałkowska, Iwona Matuszczyk, Daria Zając, Maciej Nowosielski, Paweł Majewski, Maria Walc, Bogna Ciechanowska-Miśtal, Anna Domagała-Sawka, Szymon Mioduszewski, Zofia Kwapulińska, Arkadiusz Trocewicz, Carlos Ruiz, Konrad Nieradka, Agnieszka Matys)

Założeniem autorów kompleksu było zapewnienie nie tylko wysokiej klasy przestrzeni biurowej, ale też równowagi między życiem zawodowym i prywatnym. Projekt uwzględniał takie funkcja jak kawiarnie, przedszkola, sklepy i kluby fitness. Odpowiednie ukształtowanie budynków pozwoliło na wytworzenie wielu dziedzińców z precyzyjnie dobraną zielenią i małą architekturą. Zdaniem projektantów i inwestora starannie rozplanowana przestrzeń publiczna odpowiada za zdrowe i sprzyjające kreatywności środowisko pracy.

wydarzenie architektoniczne

Książka „Archi TEKTURKI”

wydawca: Muzeum Powstania Warszawskiego

autorzy: Marlena Happach (tekst), Robert Czajka (ilustracje)

„Archi TEKTURKI. Powojenne budynki warszawskie” to trójwymiarowa publikacja typu pop-up, przygotowana przez Instytut Stefana Starzyńskiego, oddział Muzeum Powstania Warszawskiego. Książka, opowiadająca o architektonicznym dziedzictwie Warszawy, skierowana jest przede wszystkim do młodych czytelników. Trójwymiarowe, wycinane laserowo modele przedstawiają wybrane zagadnienia z zakresu architektury i urbanistyki miasta. Wśród zaprezentowanych w wydawnictwie obiektów znalazły się m.in. Pałac Kultury i Nauki, Stadion Narodowy, Prosta Tower oraz Rotunda.

Program dla żoliborskich szkół „Kształtowanie przestrzeni”

projekt: Fundacja Młodej Kultury HOPSIUP PROJECT

Program edukacyjny „Kształtowanie przestrzeni”, przygotowany przez Izbę Architektów RP,  w 2015 roku został wprowadzony do żoliborskich szkół: XVI Liceum i Dwujęzycznego Gimnazjum nr 53 im. Stefanii Sempołowskiej, LXIV Liceum im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Gimnazjum nr 55 im. Jana Bytnara oraz Zespołu Szkół nr 31 im. Jana Kilińskiego. Program, opracowany na bazie doświadczeń irlandzkich, składa się z trzech modułów, kształtujących architektoniczne umiejętności na różnych poziomach. Pierwszy poświęcony jest kształtowaniu najbliższego otoczenia, drugi dotyczy architektury użyteczności publicznej, a trzeci skupia się na historii, ucząc m.in. rozróżniania podstawowych stylów architektonicznych.

Stypendium PRAKTYKA Fundacji im. Stefana KURYŁOWICZA 2015

projekt: Fundacja im. Stefana Kuryłowicza

Stypendium PRAKTYKA to jeden z dwóch programów Fundacji im. Stefana Kuryłowicza, których celem jest wspieranie odważnej i przełomowej twórczości architektonicznej. Złożone z profesjonalistów jury wybiera w drodze rekrutacji projektanta lub zespół projektowy. Laureat, dzięki wsparciu finansowemu i merytorycznemu, w ciągu sześciu miesięcy, realizuje projekt. Jego efekty wieńczy prezentacja publiczna. W 2015 roku program PRAKTYKA został przeprowadzony po raz pierwszy. Jury wybrało humanizujący „niechciane” dziedzictwo blokowisk projekt Hydrofun, którego autorami są Brygida Zawadzka i Duong Vu Hong.

Wystawa „Plany na przyszłość”

adres: Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, ul. Dobra 56/66

projekt: Centrum Kultury ŁOWICKA. projekt wystawy: WWAA

Kolejne edycje wystawy „Plany na przyszłość” pozwalają warszawiakom śledzić zmiany, jakie dokonywać się mają w mieście w ciągu najbliższego czasu. W 2015 roku odbyła się już dwudziesta, jubileuszowa edycja organizowanego wydarzenia. Tym razem najnowsze wizje architektów i urbanistów prezentowane były w budynku Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego, a ekspozycję przygotowała pracownia WWAA. Na stołach kreślarskich zaprezentowano niemal 100 projektów, przygotowanych przez 45 biur architektonicznych – pojawiły się koncepcje biurowców, budynków mieszkalnych, obiektów sportowych, handlowych, jak również rewitalizacje gmachów historycznych. Na ekspozycji można było również obejrzeć plany zagospodarowania przestrzennego czy filmy poświęcone miastu i architekturze. W trakcie wernisażu nagrodzono autorów najlepszych prac dyplomowych obronionych na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.

Wystawa Spór o Odbudowę w ramach festiwalu Warszawa w Budowie 7

adres: Budynek dawnego liceum im. Hoffmanowej, ul. E. Plater 29

organizator:  Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Muzeum Warszawy

kurator wystawy: Tomasz Fudala

współpraca kuratorska: Szymon Maliborski, architektura wystawy: Maciej Siuda

Siódma edycja festiwalu Warszawa w Budowie poświęcona była sporowi o powojenną odbudowę stolicy – skala, zakres i forma podjętego 70 lat temu wysiłku wciąż budzi kontrowersje pośród historyków i mieszkańców, a niektóre jej konsekwencje – tak przestrzenne, jak i administracyjne – odczuwane są po dziś dzień. Ogrom i skomplikowanie tych kwestii pokazywała festiwalowa wystawa zaaranżowana w przestrzeni dawnego liceum przy ul. Emilii Plater 29, który zaprojektował Jerzy Baumiller, jeden z architektów powojennej odbudowy miasta. Zwiedzający mieli możliwość zobaczyć skalę wojennych zniszczeń, poznać szczegóły odbudowy i ujrzeć niezrealizowane wizje, ale również zapoznać się z zagranicznymi przykładami rekonstrukcji czy problemami wynikającymi z wprowadzonego w celu umożliwienia odbudowy tzw. dekretu Bieruta.

Twoja przeglądarka jest nieaktualna!

Zaktualizuj swoją przeglądarkę aby poprawnie wyświetlić tę stronę.Zobacz jak to zrobić

×